درخواست
چگونه از دیگران درخواست کنیم؟
اسفند ۲۹, ۱۳۹۵
حل مشکل
گوش دادن موثر به انسان ها به جای حل مشکل آن ها
فروردین ۱, ۱۳۹۶

۸ قاتل همدلی

همدلی

بسیاری از عادت ها و رفتارهای معمول افراد در واکنش به حرف های دیگران مانع همدلی بوده و حس بدی را در فرد مقابل ایجاد می کند. جالب اینکه اکثر افراد بسیاری از این موانع را به عنوان روشی کارآمد در روابطشان مورد استفاده قرار می دهند. یعنی نه تنها این آگاهی را که این شیوه های ارتباطی از بین برنده همدلی است ندارند، بلکه با این تصور که استفاده از آن ها می تواند حس خوبی به فرد مقابل بدهد و از روی عمد از آن ها استفاده می کنند.

به عنوان مثال مارشال روزنبرگ در کتاب ارتباط بدون خشونت به تجربه ای که در این زمینه با دختر کوچکش داشت اشاره می کند:

یک روز دخترم وقتی در آینه نگاه می کرد گفت: “من به زشتی یک خوکم.”

من در واکنش به او گفتم: “تو زیباترین دختری هستی که خداوند خلق کرده است.”

او با اوقات تلخی نگاهی به من انداخت و فریاد کشید: “اَه، بابا!”، از اتاق بیرون رفت و در را محکم کوبید.

نکته ی این مثال در این است که دلداری دادن و اطمینان بخشی در عین تعجب و برخلاف تصور عموم مردم حس بدی به فرد مقابل می دهد. آنچه افراد در واکنش به بیان نارضایتی و مشکل خود از فرد مقابل می خواهند همراهی و تایید است نه دلداری، همدردی و … .

در ادامه به ۸ مورد از موانع همدلی با دیگران اشاره می کنیم:

 

۱- نصیحت کردن

از شایع ترین و واضح ترین موانع همدلی است که شاید تمامی افراد با مخرب بودن آن موافق باشند. این مورد را در مقاله ” نصیحت یکی از موانع ارتباطی است” به تفصیل بررسی کرده ایم.

 

این مقاله را از دست ندهید: نصیحت یکی از موانع ارتباطی است

 

۲- روی دست کسی بلند شدن

یعنی وقتی کسی مشکلش را مطرح می کند، ما جملاتی بگوییم مثل: “این که چیزی نیست، صبر کن ببین چه به سر من آمد.”

این کار نشانه بی توجهی کامل به صحبت ها و مشکلات فرد مقابل است. اگر می خواهیم راجع به مشکل خودمان صحبت کنیم می توانیم در موقعی دیگر آن را مطرح کنیم نه اینکه زمانی به آن اشاره کنیم که موضوع گفتگو، مشکل فرد مقابل است.

هدف ما در استفاده از این مانع این است که به فرد مقابل بگوییم مشکلش کوچک است و نباید خود را ناراحت کند. اما پیامی که منتقل می شود بی توجهی به مشکل و پیام اوست.

 

۳- آموزش دادن

اینکه به فرد مقابل بگوییم: “تمام مشکلات و مسائلی که داری می تواند تبدیل به تجاربی آموزنده برایت شوند به شرطی که از آن ها درس بگیری”. و مواردی شبیه به این.

این مورد هم تفاوت چندانی با نصیحت کردن ندارد و مشکلش این است که با هدف فرد مقابل از بیان مشکلش در تناقض است. اگر فرد مقابل به آموزش و منبعی برای حل مشکل و کسب تجربه باشد، خود بهتر از هر کس دیگری می تواند آن را پیدا کند و نیازی به توصیه ما ندارد. در حال حاضر تنها هدف او از بیان مشکلش برای ما فقط شنیده شدن است نه چیز دیگر. اگر ما در واکنش به حرف های او به آموزش دادن و نصیحت بپردازیم، او در آینده، دیگر هیچ صحبتی راجع به مشکلاتش با ما نخواهد کرد.

 

این مقاله را از دست ندهید: کمک به دیگران با گوش دادن موثر

 

۴- دلداری دادن

در برخی مواقع فرد مقابل علاوه بر اینکه مشکلی دارد، خود را مسئول آن می داند و دلیل آن را نالایقی و اشتباهاتی می داند که خودش مرتکب شده. و مثلا این طور فکر می کند که اگر کس دیگری به جای او بود این افتضاح و موقعیت ناخوشایند ایجاد نمی شد.

کار اشتباه و یکی از موانع همدلی که در چنین مواقعی بسیاری از افراد به اشتباه از آن استفاده می کنند، دلداری دادن اوست. حرف هایی مثل این: “تقصیر تو نبود. تو بهترین کاری را که می توانستی انجام دادی”

 

۵- قصه گویی

اینکه شروع کنیم و موقعیت مشابهی را که در گذشته تجربه کرده ایم تعریف کنیم. مثل این: “مشکل تو برای من یادآور زمانی است که خودم با چنین مسئله ای مواجه بودم و…”

این مورد معمولا به نصیحت کردن و دادن راهکار ختم می شود. اگر هم این طور نباشد، بیانش هیچ کمکی به فرد مقابل نکرده و بی فایده است. چراکه موقعیت هیچ فردی هر چقدر هم که شبیه شرایط فردی دیگر باشد، با آن قابل مقایسه نیست. به این دلیل که اگر هم شرایط بیرونی شان یکسان باشد، این انسان ها هستند که تفاوت های بسیاری از هم دارند.

 

۶- فرافکنی

اینکه در مقابل مشکلاتی که فرد مقابل از آن ها صحبت می کند از جملاتی مثل این استفاده کنیم: “خودت را ناراحت نکن. ان شاء الله که حل میشه”.

با به کار بردن چنین عباراتی این حس به فرد مقابل منتقل می شود که دوست نداریم حرف هایش را بشنویم و مشکلاتش به ما مربوط نیست.

کسی که از این مانع همدلی استفاده می کند به طور ناخودآگاه این پیام را می دهد که از اینکه گوینده مسئولیت مشکلاتش را به گردن او بیاندازد ترس دارد، بنابراین سعی می کند با چنین کلی گویی هایی فرافکنی کرده و خود را از بار مسئولیت مشکلات طرف مقابل خلاص کند.

 

۷- همدردی کردن به جای همدلی

این مورد دقیقا برعکس مورد قبل است. یعنی در این حالت ما فکر می کنیم مسئول حل مشکلات فرد مقابل هستیم و باید کاری برایش انجام دهیم. کسی که از این مانع استفاده می کند مثل فردی است که به قدری از مرگ دیگران متاثر می شود که در مجلس ترحیم، صاحب عزا باید به او دلداری داده و آرامش کند.

مشکل همدردی این است که نیاز فرد مقابل را برآورده نمی کند. کسی که از مشکلاتش صحبت می کند از طرف مقابل انتظار صبوری و گوش دادن دارد. به عبارت دیگر نیاز او یک تکیه گاه عاطفی و احساسی است. کسی که خودش بیش از فرد گوینده تحت تاثیر قرار گرفته و به مرحله همدردی می رسد، نمی تواند تکیه گاه عاطفی مناسبی برای او باشد.

 

۸- سوال و بازجویی

اینکه دائما حرف های گوینده را با سوالاتمان قطع کنیم. سوالاتی مثل: “این موضوع از کی شروع شد؟”، “چرا این اتفاق افتاد؟”، “چه کسی این کار را کرد؟” و…

البته هر یک از این سوالات اگر هم سو با صحبت های گوینده باشد، می تواند مثبت و موثر واقع شود، ولی منظور ما زمانی است که آن ها را تنها از روی حس کنجکاوی می پرسیم که در این صورت هیچ کمکی به بهتر شدن گفتگو نمی کنند.

همان طور که در مقاله “چگونه سوال بپرسیم؟” اشاره کردیم، سوال کردن یکی از مهارت های گوش کردن موثر است، اما اگر به شیوه ای مناسب و در جهت صحبت های گوینده باشد نه صرفا از روی کنجکاوی.

سوال کردن اگر به شکلی نادرست انجام شود حالت بازجویی پیدا کرده و یکی از این دو حس را به گوینده می دهد:

۱- ما فقط به دنبال ارضای حس کنجکاوی خودمان هستیم

۲- حس توبیخ کردن و زیر سوال بردن

 

این مقاله را از دست ندهید: مهارت سوم: چگونه سوال بپرسیم؟

 

این مقاله را از دست ندهید: موانع ارتباط موثر

 

هر سوالی در مورد این مقاله دارید از طریق کادر دیدگاه در پایین همین صفحه مطرح بفرمایید. حداکثر ظرف ۲۴ ساعت به سوال شما پاسخ خواهیم داد.

 

 


چرا می خواهید این فرصت را از دست بدهید؟

اگر تا به حال در دوره رایگان “چگونه ارتباطات موثرتری را تجربه کنیم؟” شرکت نکرده اید، پیشنهاد می کنیم تنها در عرض ۵ ثانیه فرم زیر را پر کرده و بلافاصله اولین درس این دوره ی رایگان را به همراه کتاب الکترونیکی “مقدمه ای بر کاریزما” دریافت کنید:

محسن محمدی
محسن محمدی
محسن محمدی هستم مدیر سایت ارتباط موثر. هدف این سایت آشنایی هر چه بیشتر و بهتر تمام فارسی‌زبانان با قانون بی‌نظیر جذب است.

2 دیدگاه ها

  1. سودابه گفت:

    وقتی دختر به پدرش گفت من زشت هستم ،پدر چه پاسخی باید میداد؟؟؟

    • محسن محمدی گفت:

      سلام خدمت شما
      پدر می توانست از او سوال کند: “معلومه که امروز از ظاهرت حسابی ناراضی و ناامیدی و حس بدی نسبت بهش داری. همین طوره؟”
      پرسیدن چنین سوالی دو مزیت دارد:
      ۱- هیچ مخالفتی با نظر دخترش که واقعا از ظاهرش ناراحت است نکرده.
      ۲- با پرسیدن این سوال و ادامه گفتگو، پدر رفته رفته به احساس دقیق دخترش پی برده و گفتگوی بینشان می تواند به راه حل و نتیجه ی بهتری برسد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

405 بازدید
دانلود اپلیکیشن قانون جذب

عضویت در کانال تلگرام